phone icon Dag en nacht 0485 - 52 11 11 Bekijk onze vestigingen

Delen wat telt en wat blijft

Jannie Rusman-Delies uit Ottersum deelde haar persoonlijke gedachten met Schrijen in een herinneringsboom. Over jong zijn. Over avonturen. Over onvergetelijke vriendschap.

‘Zolang als ik me kan herinneren, wilde ik in de verpleging. Na het eindexamen van de middelbare school was ik te jong voor de verpleging en ben ik een jaar Engels gaan studeren aan de Universiteit van Groningen. Daarna ben ik alsnog de verpleging in gegaan, maar ik vond het wel jammer dat ik met het Engels niets meer zou doen. Ik bedacht dat ik zou kunnen schrijven met een correspondentievriendin. Maar waar haal je die zomaar vandaan? Ik heb de atlas op tafel gelegd, geopend op de pagina van Groot-Brittannië. Met mijn rug naar de tafel, heb ik vervolgens met een potlood een plek op de kaart aangestipt: Dundee in Schotland.

Gezocht: Schotse penvriendin
Ik heb toen een brief geschreven aan de burgemeester van Dundee. Uitgelegd wie ik was en dat ik op zoek was naar een correspondentievriendin. De burgemeester legde mijn brief voor aan een medewerkster van het stadhuis met de vraag of zij het leuk zou vinden om een Nederlandse correspondentievriendin te hebben. Ja, dat leek haar leuk! En zo startte in 1964 onze correspondentie.

Politiebureau Dundee
We schreven elkaar brieven, maar naar verloop van tijd is het natuurlijk leuk om elkaar te zien. Ik had ondertussen mijn toekomstige man leren kennen en op een goed moment besloten we op vakantie te gaan naar Schotland. Op de boot van Rotterdam naar Hull, en verder in een gehuurde auto naar Dundee. Op de boot realiseerde ik me ineens dat ik het adres van mijn vriendin niet bij me had. In Dundee aangekomen zijn we naar het politiebureau gegaan waar ik mijn verhaal deed. Een hele aardige agent nam er rustig de tijd voor en pakte het telefoonboek van Dundee. De achternaam telde een aantal pagina’s. Op mijn aanwijzingen wist hij er twee adressen uit te selecteren. Bij het eerste nummer kreeg hij de moeder van mijn correspondentievriendin aan de telefoon; die tot haar schrik de politie aan de lijn had. Zo kwam het dat ons eerste ontmoeting op het politiebureau van Dundee plaats vond.

‘De herinneringen aan meer dan vijftig jaar vriendschap koester ik voor zolang als ik leef’

Bij haar thuis maakten we kennis met haar moeder en andere familieleden. Het was zo’n gastvrij ontvangst. We konden gelijk blijven slapen. Haar vader zat op dat moment in de nachtdienst. Toen hij de volgende ochtend thuiskwam, zag hij een groot plakkaat op zijn slaapkamerdeur met de tekst: DON’T ENTER. DUTCHMAN IN THE ROOM.

Vriendschap
Het was het begin van een vriendschap die duurt tot op de dag van vandaag. Ik ben naar Dundee geweest om aanwezig te zijn bij het huwelijk van de vriendin. Mijn man en ik zijn er op kraamvisite geweest na de geboorte van hun oudste zoon. Onze dochter is vernoemd naar mijn vriendin. Mijn vriendin en haar man zijn bij ons geweest voor ons 12,5 jarig trouwfeestje. Wij zijn in Dunde geweest bij de viering van het 50-jarig huwelijk van haar ouders.

Herinneringen
Mijn man is een aantal maanden geleden overleden. Mijn vriendin en haar man konden niet bij de crematieplechtigheid aanwezig zijn. Wat ik altijd in mijn hart zal dragen, is dat hij op het moment van afscheid Nederlandse tijd in Dundee thuis doedelzak speelde voor mijn man. De herinneringen aan meer dan vijftig jaar vriendschap zijn legio en ik koester ze voor zolang als ik leef.’